Przed nami okres urlopowy. Świetnym wyborem będzie wyjazd do niemieckiej Saksonii, położonej blisko Polski. Bogactwo i różnorodność atrakcji wysokiej klasy to doskonała propozycja nawet dla wybrednych turystów.
W samym sercu tego landu leży region o nazwie Drezno i Kraina Łaby. Jest to obszar o wielkim potencjale kulturowym i przyrodniczym, dla którego łącznikiem jest rzeka Łaba.

Walorom turystycznym Drezna i jego bliskich okolic poświęcony jest mój artykuł zamieszczony pod linkiem: https://magazynswiat.pl/25681/saksonia-wymarzona-dla-koneserow-piekna.html

Kolebką Saksonii jest Miśnia. Swój status zawdzięcza drewnianej fortyfikacji, zbudowanej przez niemieckiego króla Henryka I na skale nad Łabą już w 929 r. Kolejną ważną datą był rok 968, kiedy miejscowość stała się stolicą Marchii Miśnieńskiej – przygranicznej struktury feudalno-wojskowej, założonej w 966 r. przez Ottona I Wielkiego (uważanego za twórcę państwa niemieckiego). Na czele Marchii stał margrabia, posiadający dużą samodzielność i podlegający bezpośrednio cesarzowi.

W 1332 r. Miśnia uzyskała prawa miejskie, funkcje stolicy pełniła do 1464 r., wówczas utraciła swoje uprawnienia na rzecz Drezna. Od 967 r. do 1581 r. była siedzibą biskupstwa.

W II połowie XV wieku książęta sascy – bracia Ernst i Albrecht von Wetlin – zlecili wzniesienie późnogotyckiego Zamku Albtrechtsburg, uznawanego za pierwszy obiekt rezydencyjny w Niemczech. Nie został on jednak zamieszkały, ponieważ jeszcze podczas budowy bracia podzielili Saksonię i na swoje rezydencje wybrali inne miasta.

Foto: Miśnia: Albrechtsburg i katedra, autor Manfred Lohse, źródło Tourismus Marketing Gesellschaft Sachsen

W 1708 r. w Dreźnie została wynaleziona porcelana. Dokonał tego Ehrenfried Walther von Tschirnhaus, urodzony w Kieslingswalde (pol. Sławnikowice, gmina Zgorzelec). Prace nad ulepszeniem technologii kontynuował jego uczeń – Johann Böttger, z wykształcenia alchemik.

August II Mocny – polski król i elektor Saksonii – mawiał o sobie, że cierpi na chorobę porcelanową. Przejawem tego było sprowadzanie z Chin bardzo dużych ilości tych produktów w celu zaspokojenia własnych upodobań. Wiązało się to z wysokimi kosztami, dlatego wytwarzanie ceramiki na miejscu chciał wcielić w życie jak najszybciej.

Opuszczony zamek w Miśni wydawał mu się na ten cel idealny. Spełniał bowiem bardzo ważny warunek – gwarantował utrzymanie w tajemnicy informacji o produkcji. Już w 1710 r. na mocy dekretu króla założono w jego murach pierwszą manufakturę porcelany w Europie. Böttger z powodu posiadanej wiedzy miał zakaz opuszczania zamku i nad udoskonalaniem tego kruszcu pracował do końca życia (1719 r.).

Miśnieńskie wyroby szybko osiągnęły bardzo wysoki poziom artyzmu, dlatego ich wartość była porównywana do ceny złota. Od początku wyróżniały je piękne wielobarwne zdobienia, często ukazujące scenki rodzajowe, krajobrazy, motywy zwierzęce i kwiatowe. Ważny nurt tworzyło naśladownictwo wzornictwa z Chin (m.in. słynny wzór cebulowy 1739 r.), Indii, Japonii.

Zatrudnieni w manufakturze artyści tworzyli prawdziwe dzieła sztuki. Np. Johann Kändler – rzeźbiarz i dekorator w latach1733-1756 – wprowadził na naczyniach ozdobniki plastyczne i zainicjował wyrób zarówno rzeźb o dużych rozmiarach, wyobrażających różne zwierzęta jak i rokokowych małych figurek, przedstawiających m.in. dworzan szlachciców w kontuszach. Były one wykonane bardzo misternie, składały się nawet z 60 części przygotowywanych ręcznie.

Foto: Półmisek, produkcja ok. 1735, źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Serwis_porcelanowy

Kändler był także autorem najsłynniejszego dzieła tego warsztatu – Serwisu Łabędziego (1737-1741),  którym głównym elementem upiększającym były łabędzie.

Zastawa składała się z 2200 sztuk, tworzących głównie komplet obiadowy dla 100 osób. Oprócz niego były także naczynia do: przypraw, kawy, herbaty, czekolady, serwowania cukrów (konfitur, marcepanów, kandyzowanych owoców), a także elementy dekoracji sali jadalnej.

Kolejne dziesięciolecia to ciągły postęp w technologii wytwarzania tej ceramiki, co zapewniło jej bardzo wysoką pozycję na światowych rynkach. W celu identyfikacji oryginalnych dzieł, wytwórnia zaczęła oznaczać je charakterystycznym symbolem skrzyżowanych szabli. Został on wprowadzony już w 1720 r., co czyni go jednym z najstarszych znaków firmowych na świecie.

Foto: Miśnia. Znaki firmowe przed Manufakturą Porcelany, źródło: GTM Pressetour Saxon Elbland Royal Palaces 2018

W 1865 r. fabrykę przeniesiono do obiektu, w którym funkcjonuje do tej pory pod nazwą „Świat Przeżyć Dom Miśnia” (Staatliche Porzellan-Manufaktur Meissen). Jego wnętrza oprócz produkcji, prowadzonej nadal w tradycyjny sposób, służą na potrzeby: muzeum, sprzedaż wyrobów, ekskluzywnej restauracji.

Bezcennymi, bardzo dobrze zachowanymi, skarbami manufaktury są zbiory form do wykonywania różnych przedmiotów (200 000) oraz receptur sporządzania farb (10 000). Spośród nich najważniejszy jest „błękit drezdeński”, stosowany podszkliwnie. Tak zdobiona produkty nigdy nie zmieniają swojego wyglądu, ponieważ kobaltowe dekoracje chroni przed światłem i wpływami atmosferycznymi warstwa przezroczystej glazury. Ciekawy jest fakt istnienia tutaj małej, ale własnej kopalni glinki kaolinowej.

W holu głównym wielkie wrażenie robi Saksońska Statua Wolności „Saxonia”, umieszczona tu w 2014 r. z okazji 25-lecia zjednoczenia Niemiec. Jest to największa na świecie wolnostojąca porcelanowa figura, jej wymiary to 180 cm wzrostu, waga 800 kilogramów. Postać ubrana jest w suknię złożoną z 8000 kwiatuszków kaliny, typowej dla miśnieńskiego kruszca.

Foto: Ewa Jermakowicz, autorka bloga www.ruszwpodroz.pl, link do artykułu http://ruszwpodroz.pl/niemcy/misnienska-manufaktura-porcelany-czyli-miejsce-ktorego-nie-mozna-ominac-odwiedzajac-saksonie/

Zwiedzanie ekspozycji odbywa się codziennie, od 1 maja – do 31 października w godzinach 9.00-18.00. Oprowadzanie jest realizowane w 14 językach. Można wziąć udział w pokazowych warsztatach, gdzie prezentowane są etapy powstawania dzieł.

Foto: Miśnia. Manufaktura Porcelany, źródło: GTM Pressetour Saxon Elbland Royal Palaces 2018

Zbiory porcelany, zaliczane do największych na świecie, zdobią sale wystawowe obiektu muzealnego Zwinger w Dreźnie. W dużej części pochodzą one z Miśni, ale są także wspaniałe zbiory z Chin i Japonii.

Warto zwrócić uwagę na fakt, że w latach 1906-1908 wykonano w zakładzie 25 000 kafelków wg projektu Wilhelma Walthera – profesora Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie. Tworzą one w tym mieście malowidło o nazwie „Orszak książęcy”, uświetniające 800-letnią historię władców z dynastii Wettinów, która rządziła Saksonią w latach 1123-1918. Dzieło pokrywa ścianę dawnego średniowiecznego kompleksu królewskiej rezydencji i należy do największych tego typu na świecie. Łączna powierzchnia wynosi ponad 1000 m².

Foto: Orszak książęcy z barokową damą, autor: Sven Döring / Agentur Focus, źródło: Dresden Marketing GmbH

Zwiedzanie Miśni odkryje przed nami ciekawe dzieje miasta i zapewni wrażenia estetyczne najwyższej miary. Krętymi schodami dojdziemy do wspomnianego Zamku Albtrechtsburg, górującego nad okolicą. Po zakończeniu w nim produkcji porcelany (1863 r.), odrestaurowano komnaty i stworzono tu historyczną ekspozycję, naniesiono wspaniałe malowidła ścienne.

Foto: Stare Miasto, źródło: Stadt Meissen

Pełen uroku jest Stary Rynek z późnogotyckim ratuszem (1472-1478) i renesansowymi kamienicami mieszczańskimi, niegdyś gościły tu znakomite osobistości odwiedzające Saksonię.

Foto: Rynek, autor Manfred Lohse, źródło: Stadt Meissen

Kościoły to wybitne zabytki np. gotycka katedra św. Jana Ewangelisty i św. Donata, budowana etapami od połowy XIII wieku do początku XV wieku. We wnętrzu można podziwiać wspaniałe wczesnogotyckie rzeźby, ołtarz Lukasa Cranacha Starszego i ciekawe nagrobki książęce.

W późnogotyckim kościele Najświętszej Maryi Panny co trzy godziny rozlega się muzyka wieżowych dzwonów, wykonanych z miejscowej manufakturze.

Foto: Katedra, autor Daniel Bahrmann, źródło: Stadt Meissen 

Miśnia ma także dużo do zaoferowania pod względem kulinarnym. W wielu wnętrzach pięknych, zabytkowych kamieniczek mieszczą się restauracje, winiarnie. Ich specjalnością oprócz smakowitych dań jest miejscowe wino, produkowane w tej okolicy od 850 lat. Przez miasto przebiega Saksoński Szlak Wina o długości 55 kilometrów. Jest to najmniejszy region tej uprawy w Niemczech najbardziej położony na północ, a pochodzący stąd alkohol ma wyjątkowe walory smakowe i jest bardzo ceniony przez konsumentów.

Decyduje o tym łagodny, tutejszy klimat, położenie winnic na nasłonecznionych zboczach południowych wzgórz nad Łabą. Swoim urokiem urzekają: zamek Wackerbarth, okolice Radebeul. W sierpniu i wrześniu odbywają się tu liczne festiwale wina.

Foto: Widok na Miśnię, autor Anne Dziallas, źródło: Stadt Meissen

Więcej informacji www.meissen.com

Moritzburg – perła Krainy Łaby

Moritzburg leży blisko od Miśni. Jego nazwa miejscowości pochodzi od księcia Maurycego (Moritz von Sachsen), który zlecił tu budowę pałacu myśliwskiego w stylu renesansowym (1542-46). Powodem tej decyzji było bogactwo dziczyzny w okolicznych lasach, dzięki czemu siedziba stała się szybko centralnym miejscem spotkań łowieckich w Saksonii.

August II Mocny – król Polski i elektor Saksonii – miał nowe koncepcje dotyczące tego terenu. Oprócz rozległej przebudowy pałacu, zaplanował dokonanie zmian w architekturze otoczenia: osuszenie bagien i utworzenie nowych stawów, ogrodów, bażanciarni oraz wybiegów dla zwierząt, także egzotycznych (lwów, gepardów, żubrów).

Król chciał spełnić swoje marzenia o organizacji wystawnych, ekstrawaganckich przyjęć i polowań, a nawet inscenizacji morskich bitew.

Prace ruszyły w 1723 r., pod kierownictwem wybitnego architekta Matthäusa Pöppelmanna najlepsi saksońscy rzemieślnicy i artyści wybudowali wspaniały barokowy klejnot z 4 zaokrąglonymi wieżami w kolorach ochry i bieli. W obiekcie znalazło się 200 komnat i 7 sal.

Foto: Widok na pałac, autor Arvid Müller, źródło: Dresden Marketing GmbH

Niestety całe założenie nie zostało ukończone, m.in. z powodu śmierci króla. Kontynuacją robót zajmowali się jego potomkowie. M.in. w latach 1770-1776 na skraju stawu wzniesiono Pałacyk Bażanciarnia w stylu drezdeńskiego rokoko, który jest uważany za arcydzieło architektoniczne ze względu na posiadaną wartość historyczną. Jego nazwa pochodziła od hodowli bażantów, prowadzonej w pobliżu. W założeniu znalazły się także: ptaszarnia, fontanna, spichlerze, stajnie, powozownie, 2 sztuczne wyspy, port, molo z jedyną w Saksonii latarnią.

Foto: Latarnia, autor Sylvio Dittrich, źródło: Staatliche Schlösser, Burgen und Gärten Sachsen GmbH

Posiadłość była własnością dynastii Wettynów do 1945 r., obecnie należy do Państwowych Zamków, Pałaców i Ogrodów Saksonii spółka z o.o.

Motywem przewodnim tutejszych zbiorów jest myślistwo i należą one do najważniejszych na świecie. W głównym pałacu godne podziwu są m.in.: kolekcja porcelany, wyprodukowana w Miśni, trofea myśliwskie, w tym okaz poroża jelenia szlachetnego z 66 odrostkami, liczne srebrne naczynia z królewskiej zastawy, meble wykonane w Augsburgu na wzór Ludwika XVI z Wersalu.

Unikatami na skalę światową są skórzane tapety (w 11 pokojach) ze scenami z mitologii antycznej, gdzie centralną postacią jest Diana – bogini polowań i Pokój z Piór. Jego nazwa pochodzi od kompozycji stworzonej z 2 000 kolorowych piór, w skład której wchodzi łoże Augusta Mocnego.

W posiadłości odbywają się słynne Festiwale Muzyki Kameralnej i Parady Ogierów. Ich punktem kulminacyjnym jest prezentacja zaprzęgu złożonego z 16 koni.

W Pałacyku Bażanciarnia została urządzona wystawa ptaków, należąca do Drezdeńskiego Muzeum Zoologicznego.

Foto: Sala jadalna w pałacu, autor Dietmar Berthold, źródło: Staatliche Schlösser, Burgen und Gärten Sachsen GmbH

Foto: Sala bilardowa w pałacu, autor Carlo-Böttger, źródło: Staatliche Schlösser, Burgen und Gärten Sachsen GmbH

www.schloss-moritzburg.de/pl/palac-moritzburg/

Promocją Drezna i Krainy Łaby zajmuje się głównie instytucja Dresden Marketing GmbH. Można kontaktować się również w języku polskim

Przydatne strony internetowe:
www.dresden-elbland.de
www.dresden.de/tourismus
https://dmg.dresden.de/
http://www.schloesserland-sachsen.de

Oprócz opisów zabytków znajdziemy na nich informacje o bardzo dużej liczbie organizowanych wydarzeń. Na ten rok np. zaplanowano wiele imprez związanych ze ślubem króla Polski – Augusta Mocnego III z Marią Józefą z Habsburgów w 300. rocznicę, który nazywany był ślubem stulecia.

Inne wydarzenia to:

  • wystawy pt. „Kreska Rembrandta”, prezentująca 100 dzieł tego malarza (14.06.-15.09.) i „Zabawy. Dramaty. Katastrofy” w Twierdzy Drezno” (jesień)
  • „Drezdeńska Noc Pałaców” (13 lipca)
  • otwarcie apartamentów reprezentacyjnych Augusta II Mocnego (wrzesień)
  • „Podróż w czasie do Drezna”, czyli wirtualna przejażdżka karetą (koniec roku).

Wszystkie eventy są zamieszczane na bieżąco na stronie – www.veranstaltungen.dresden.de

 Tekst: Majka Fudała