13 listopada obchodzimy Światowy Dzień Dobroci – wyjątkowe święto, które przypomina o sile empatii, wsparcia i troski o innych. To dzień, który inspiruje nas do spojrzenia na dobroć oczami różnych kultur i zauważenia, jak uniwersalna jest ta wartość, choć może przyjmować różnorodne formy. Każdy kraj i region posiada własne tradycje oraz gesty związane z wyrażaniem życzliwości, a poznanie ich pozwala lepiej zrozumieć, jak ogromny wpływ ma dobroć na ludzkie życie.
W Japonii filozofia „omotenashi” symbolizuje pełną zaangażowania gościnność, w której dobroć okazuje się nie tylko poprzez wielkie gesty, lecz także w małych, codziennych działaniach. To życzliwość, która nie oczekuje wzajemności, lecz cieszy się samą możliwością pomocy i troski o innych.
W krajach Ameryki Łacińskiej, takich jak Meksyk czy Brazylia, serdeczność i otwartość to nieodłączne elementy relacji międzyludzkich. Tu dobroć przejawia się w spontanicznych gestach – sąsiedzi pomagają sobie nawzajem bez względu na porę dnia, a rodziny wspierają się w trudnych chwilach. Gościnność i dzielenie się z innymi to fundament społecznych więzi.
W kulturach islamskich, szczególnie na Bliskim Wschodzie, dobroć ma również głębokie zakorzenienie w religii. „Zakat”, czyli obowiązek dzielenia się majątkiem z potrzebującymi, to jeden z pięciu filarów islamu, który przypomina o odpowiedzialności za innych i o konieczności troski o wspólnotę. Dobroć w tym kontekście to moralne zobowiązanie – naturalna część życia każdego wierzącego.
W krajach skandynawskich, takich jak Szwecja czy Norwegia, dobroć ma wymiar społeczny i jest ściśle związana z poczuciem odpowiedzialności za dobro wspólne. Państwa te wspierają różnorodne inicjatywy, które pomagają potrzebującym i stawiają na równość. Przykładem jest idea „Janteloven” w Norwegii, która podkreśla, że nikt nie powinien uważać się za lepszego od innych – dobroć tutaj to odpowiedzialność za siebie i za innych, a troska o innych jest wpleciona w codzienność.
Afrykańska koncepcja „Ubuntu” („jestem, bo jesteśmy”) przypomina, że wszyscy jesteśmy połączeni jako ludzkość i że dobroć wobec drugiego człowieka jest jednocześnie dobrocią wobec siebie. W RPA i innych krajach tego kontynentu pomoc drugiemu człowiekowi, nawet nieznajomemu, traktowana jest jako wyraz szacunku wobec całej społeczności. „Ubuntu” to sposób na życie, który stawia na współczucie i jedność.
Na koniec warto wspomnieć o Indiach, gdzie dobroć jest postrzegana jako „sewa” – bezinteresowna służba innym. Jest to często wyraz głęboko zakorzenionych wartości religijnych i moralnych, które znajdują odzwierciedlenie w takich inicjatywach jak darmowe kuchnie w sikhijskich gurdwarach czy działania organizacji charytatywnych, pomagających ubogim i chorym. Dobroć to tutaj wartość, którą manifestuje się na co dzień, przez konkretne, bezinteresowne działania.
Światowy Dzień Dobroci jest okazją do zastanowienia się, jak różnorodne formy może przybierać dobroć i jak jest ona bliska każdemu człowiekowi, bez względu na miejsce zamieszkania. Każda kultura i każda społeczność uczy nas, że dobroć jest czymś więcej niż tylko miłym gestem – to sposób bycia i klucz do budowania lepszego świata. Zainspirowani tą różnorodnością, pamiętajmy, że dobroć, jaką obdarzamy innych, wraca do nas z nawiązką, łącząc nas we wspólnym doświadczeniu człowieczeństwa.
Tekst: Tomasz Olendzki