Współczesna sztuka coraz częściej opuszcza ramy galerii, szukając dialogu z naturą, architekturą i nauką. Pionierski projekt Lumos Lab udowadnia, że wielkoformatowa projekcja świetlna to nie tylko widowisko, ale też potężne narzędzie badawcze i narracyjne, w którym światło może być pomostem między dziedzictwem kultury a cyfrową przyszłością.
Lumos Lab to unikalny projekt artystyczno-badawczy realizowany w ramach Akademii WIT. Laboratorium kierowane przez artystę wizualnego Piotra Janowczyka postawiło sobie za cel zbadanie potencjału projekcji i mappingów. Wykorzystując nietypowe obiekty naturalne oraz trudnodostępne lokalizacje, Lumos Lab redefiniuje klasyczne formy ilustracyjne, nadając im dynamiczny, trójwymiarowy charakter.
Kluczowym pojęciem dla działań laboratorium jest immersja. Dzięki precyzyjnemu wykorzystaniu światła projekcyjnego, widz przestaje być jedynie biernym obserwatorem dwuwymiarowego dzieła, a zyskuje możliwość „wejścia” w głąb ilustracji. To doświadczenie pozwala na nowo interpretować dzieła światowego dziedzictwa kulturowego, czyniąc je bardziej przystępnymi dla współczesnego odbiorcy.
Rok 2025 był dla Lumos Lab okresem intensywnych działań od Puszczy Bolimowskiej po lodowce Arktyki. Każdy z projektów stanowił osobne studium prac nad granicami mediów tradycyjnych i cyfrowych:
Film „Rama & Sita”, zrealizowany we współpracy z Instytutem POLONIKA, tchnął życie w indyjskie freski z pałacu Jodhpur. W tym roku przypomniano go w ramach cyklu zamkniętych projekcji w murach Akademii WIT dla młodych artystów i plastyków. Jest to dobry przykład przenikania się dziedzictwa kulturowego ze współczesną animacją.
Z kolei instalacje takie jak „Gods of Trees” z Festiwalu Dreamersland w Puszczy Bolimowskiej i festiwalu Sztuk Zjednoczonych w zamku w Domanicach wykorzystały przyrodę jako żywe płótno. Mapowanie na koronach drzew pozwoliło na stworzenie mistycznej narracji opartej na lokalnych mitologiach.
Jednym z najbardziej ambitnych przedsięwzięć była realizacja projekcji na półwyspie Hornsund na Spitsbergenie. Przy współpracy z Instytutem Geofizyki PAN, Lumos Lab rozświetliło arktyczne lody Svalbardu, badając estetykę ulotności w ekstremalnych warunkach. Materiał ten jest w trakcie szykowania do szerszej prezentacji odbiorcom ale już teraz budzi duże zaciekawienie ze względu na lokalizację działań i walory artystyczne.
Instalacja „No Gravity” zrealizowana pod koniec roku 2025 była próbą stworzenia wieloprojektorowej projekcji w programie Rozwoju Sektorów Kreatywnych dla Instytuty Przemysłów Kreatywnych i Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Naturalnego.
Nauka w służbie sztuki
Działalność Lumos Lab to nie tylko estetyka, ale przede wszystkim wartość poznawcza. Projekt dostarcza cennych danych do badań naukowych nad percepcją wzrokową i oddziaływaniem nowych form obrazowania na psychikę człowieka. Przekraczanie barier językowych za pomocą obrazu świetlnego otwiera nowe ścieżki dla globalnej komunikacji wizualnej, gdzie technologia staje się narzędziem zbliżania kultur.
Podsumowaniem działań za rok 2025 stała się wystawa w warszawskiej galerii na ul Jaracza 8 będąca nie tylko prezentacją dokumentacji działań, ale też przykładem jak przenika się dziś jak współczesna świat sztuki i technologii.