Na wzgórzu nad Zatoką Tuniską, wśród białych domów z niebieskimi drzwiami i okiennicami, zapisana została kolejna historia Tunezji. Podczas 48. Sesji Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO w Busan w Korei Południowej miasteczko Sidi Bou Said otrzymało status samodzielnego obiektu na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.
To już dziesiąte miejsce w Tunezji, które znalazło się w tym prestiżowym zestawieniu. Dla podróżnych oznacza to jeszcze jeden powód, by zatrzymać się w tej niezwykłej części wybrzeża niedaleko Tunisu.
Miasto artystów i mistyków
Sidi Bou Said od dawna przyciągało ludzi szukających piękna i inspiracji. Wąskie uliczki, białe fasady, charakterystyczne niebieskie elementy architektury oraz widok na Morze Śródziemne stworzyły miejsce, które przez ponad sto lat odwiedzali malarze, pisarze i intelektualiści z różnych stron świata.
Historia osady sięga jednak znacznie dalej. Rozwinęła się ona wokół grobu sufickiego mistrza Abou Saïd Khalaf Ibn Yahya El-Tamimi El-Béji, żyjącego na przełomie XII i XIII wieku. Od jego imienia pochodzi dzisiejsza nazwa miasteczka.
Osobny rozdział dziedzictwa
Dotychczas Sidi Bou Said znajdowało się w obrębie wpisanego już wcześniej na listę UNESCO stanowiska archeologicznego w Kartaginie. Teraz miasteczko uzyskało własny wpis, który podkreśla jego wyjątkową wartość kulturową i znaczenie dla historii regionu Morza Śródziemnego.
Proces przygotowania dokumentacji trwał kilka lat. Prace rozpoczęto w 2024 roku, a oficjalny wniosek złożono rok później. W przygotowanie zgłoszenia zaangażowane były tunezyjskie instytucje odpowiedzialne za ochronę dziedzictwa, w tym Ministerstwo Spraw Kultury oraz Narodowy Instytut Dziedzictwa.
Tunezja. Dziesięć miejsc pod ochroną UNESCO
Nowy wpis Sidi Bou Saïd dołączył do wyjątkowej kolekcji miejsc, które opowiadają historię Tunezji od czasów starożytnych po współczesność. Na liście znajdują się zarówno antyczne miasta i zabytki rzymskie, jak i medyny, krajobrazy kulturowe oraz obszary przyrodnicze.
Medyna Tunisu
1. Medyna w Tunisie (1979)
Labirynt wąskich uliczek, tradycyjnych domów, pałaców i bazarów, który zachował charakter historycznego serca stolicy.
2. Stanowisko archeologiczne Kartagina (1979)
Pozostałości jednego z najważniejszych miast starożytnego świata, założonego przez Fenicjan i rozwijanego przez kolejne cywilizacje.
3. Amfiteatr w El Dżem (1979)
Monumentalna rzymska arena, jedna z najlepiej zachowanych budowli tego typu na świecie, mogąca pomieścić dziesiątki tysięcy widzów.
4. Park Narodowy Ichkeul (1980)
Jedyny przyrodniczy obiekt UNESCO w Tunezji. Jezioro i tereny podmokłe są ważnym miejscem odpoczynku dla tysięcy migrujących ptaków.
5. Punickie miasto Kerkouane wraz z nekropolią (1985)
Wyjątkowy przykład starożytnego miasta punickiego, które nie zostało przebudowane przez późniejsze cywilizacje.
6. Kairuan (1988)
Jedno z najważniejszych miast świata islamu. Słynie między innymi z Wielkiego Meczetu oraz zabytkowej medyny.
7. Medyna w Susie (1988)
Historyczne centrum nadmorskiego miasta z murami obronnymi, meczetami i tradycyjną zabudową.
8. Dougga (1997)
Jedno z najlepiej zachowanych rzymskich miast Afryki Północnej, z imponującym teatrem, świątyniami i forum.
9. Dżerba: świadectwo osadnictwa na wyspie (2023)
Krajobraz kulturowy pokazujący wyjątkowy sposób życia społeczności, które przez wieki dostosowywały się do warunków wyspiarskiego środowiska.
10. Sidi Bou Saïd (2026)
Biało-niebieskie miasteczko nad Zatoką Tuniską, znane z architektury arabsko-andaluzyjskiej, artystycznej atmosfery i duchowych korzeni.